Aanbiedingen | Links | Sponsors | Sitemap | Contact

advertenties

Twee spannende lezingen op Dag van het Lied

Dinant Krouwel over L'invitation au voyage van Henri Duparc

De schitterende en gastvrije titel van het Internationale Liedfestival Zeist 2019 was Invitation au voyage naar het gedicht van Charles Baudelaire en natuurlijk naar de toonzettting van het gedicht door Henri Duparc. Dit lied is een van de grote meesterwerken in de liedkunst door de fijngevoeligheid, waarmee elke zin en ieder woord is geplaatst, de vele kleuren in de pianobegeleiding en de intense gebaren in de ritmiek. Het perfectionisme van Duparc is bekend en de invloed van het werk van de dichter Baudelaire op zijn tijdgenoten was groot.

Op de Dag van het Lied, die door de Vrienden van het Lied binnen het liedfestival werd georganiseerd, was het dan ook heerlijk om de lezing te bezoeken van Dinant Krouwel over L’invitation au voyage. Dinant verraste ons meteen met de raadselachtige bestemming die Baudelaires reis bleek te hebben. Gold de uitnodiging aan de geliefde nu een reis naar Amsterdam, of Nederlands-Indië…? Daarover bleken de deskundigen (waaronder Pierre Bernac en Graham Johnson) het namelijk niet eens. Voor beide reisdoelen is iets te zeggen legde Dinant ons uit… Nooit geweten moet ik u bekennen, veel luisteraars bleken eveneens verrast.

Misschien kan een nauwkeurige studie van tekst en muziek ons dichter tot de oplossing van dit raadsel brengen, opperde Dinant. We luisterden hoe Dinant elke muzikale regel van Duparc paarde aan de getoonzette zin van het gedicht. Daaruit bleek dat Duparc met de structuur van het akkoordenschema de structuur van het gedicht versterkte. Door een afwisseling van majeur en mineur maar ook door het vakkundig omspelen van ons verwachtingspatroon heeft hij het gedicht razend knap verwerkt. Verklanking van troebele luchten, van tranen, van samenzijn, hoe klinkt de ondergaande zon? Duparc fantaseert, creëert en lost het op. Precies zoals Baudelaire het nastreefde in zijn poëzie heeft Duparc dualiteit, bijvoorbeeld verlangen en rust, kalmte en weemoed, in elkaar weten te verweven.

Onderwijl luisterden we naar enkele van de vele prachtige vertolkingen van het lied. Natuurlijk Gérard Souzay met aan de piano Dalton Baldwin (1962), maar ook koos Dinant een orkestrale versie uit 1940 met het London Symphony Orchestra en de in het Franse lied destijds gespecialiseerde Engelse sopraan Maggie Teyte (zodat er in London een concours Frans Lied naar Dame Teyte genoemd zou worden). Een bijzonder moment was de opname uit 1928 met Francis Poulenc aan de piano en sopraan Claire Croiza. Tenslotte hoorden we een gloedvolle uitvoering van Charles Panzéra met zijn vrouw Magdeleine Baillot aan de piano.

Enfin, of de geliefde nu naar Amsterdam werd gewenkt of elders heen, aan het einde van zijn lezing stelt Dinant dat de dromerige bestemming in de woorden van het refrein gevonden kan worden. De structuur van het gedicht en het harmonsiche verloop van de compositie laten de reis gaan naar volupté, het land van liefde en lust. Daarmee tevreden en reuze geïnspireerd zweefde het publiek weer richting de tuin, waar een fel Frans zonnetje scheen ...

Klik hier voor het verslag van de lezing van Leo Samama over Heinrich Heine.

Francine van der Heijden
sopraan en RAA-lid

Dag van het Lied

18 mei 2019

10.30 - 22.00 uur

Broederkerk Zeist

verslag ochtendprogramma

verslag Heine-lezing

verslag middagprogramma

in samenwerking met het ILFZ

VvhL - KVK-nr. 40445139