Aanbiedingen | Links | Sponsors | Sitemap | Contact

Verrassende monumenten in Franeker

Wat een verrassing had de afdeling Friesland voor ons in petto op zondag 15 februari. Zoals steeds hadden we weer een concert lekker ver weg uitgezocht om te combineren met museumbezoek, en dat kon deze keer perfect: het concert was in Franeker.

Franeker is een prachtig stadje, waar de oude welvaart nog goed is terug te zien in de opbouw van de huizen rond de grachten. Daar had het Museum Martena een speciale tentoonstelling over peuters en kleuters uit de gegoede Friese burgerij van voorheen, die we met veel genoegen bekeken. Vlak daarnaast is het Koninklijk Eise Eisinga Planetarium, binnenkort misschien wel op de lijst van Unesco cultureel erfgoed en ook daar was nog tijd voor. Onze dag kon al niet stuk, en nu ook nog een concert van Rudolf Jansen en Irene Maessen!

Toch kwam er nog een verrassing. Het pand waar het concert werd gehouden bleek een verbouwd herenhuis te zijn, nu bewoond door twee leden van de Vrienden van het Lied, die beiden pianoles geven. Voor de beste akoestiek hebben de gastvrouw en gastheer (al lang geleden) de vloer van de bovenverdieping deels verwijderd, zodat er een grote open ruimte is ontstaan met bovenlangs een omgang waar je kunt zitten en naar beneden kijkt. op de vleugel. Het huis straalt verder de oude grandeur uit van een grachtenpand, waardoor wij ons opnieuw in een museum waanden. Ook dit is één van de charmes van de concerten bij de Vrienden thuis.

De twee rotten in het vak Irene en Rudolf vergastten ons vervolgens op een heerlijk programma met Mendelssohn en Schumann vóór de pauze. Van de laatste was het niet minder dan de cyclus Frauenliebe und -leben. Bonus was dat we op de fladderende handen van Rudolf konden kijken. Na de pauze was er een onverwachte tractatie, want Irene zong een compositie van haar zus Sylvia, gemaakt voor een Franse week met als thema Water. Daarbij begeleidde zij zichzelf op.... met water gevulde wijnglazen. Hebt u dat vroeger ook gedaan, met je natte vinger over de rand en dan dat tere geluid horen? Met zes tonen was het effect toch maximaal. De teksten waren delen uit de Rubaiyat van Omar Khayyam.

Het was nog niet afgelopen; er volgde nog een Frans programma, waarbij een paar keer dezelfde tekst werd gezongen, getoonzet door Reynaldo Hahn en/of Debussy en/of Fauré. Na zoveel verwennerij was er gelegenheid om nog even na te babbelen met een hapje en een drankje, voor we weer op de trein naar huis stapten.

Rosasharn van der Burg
lid afdeling Utrecht

Irene Maessen


Rudolf Jansen

VvhL - KVK-nr. 40445139