Aanbiedingen | Links | Sponsors | Sitemap | Contact

Pure romantiek aan de Lek

De huiskamer van de gastheren in Vreeswijk (afdeling Utrecht) was weer goed gevuld. Menig bezoeker had voor binnenkomst nog even op de dijk gekeken naar de Lek, waar het water van de Rijn doorheen stroomt. Ook Daniël Hermàn Mostert had de rivier bewonderd. Voordat hij ging zingen, roemde hij de concertlocatie en het mooie uitzicht. Dit water zou nog een rol gaan spelen in het programma.

Bariton Daniël Hermán Mostert en pianiste Sofia Vasheruk openden het recital met de Vier Gesänge opus 2 van Alban Berg. Daniël vertelde in een korte toelichting dat Alban Berg bij de Tweede Weense School hoorde, maar dat zijn vroege werk nog in een laatromantisch idioom was geschreven. Het solistenduo voerde deze liederen terecht op romantische wijze uit en ontroerde het publiek met de slaapliederen, liet het huiveren van angst en blies het omver met de passie in het vierde lied.

Met de Liederkreis opus 24 van Robert Schumann kwamen de luisteraars in een rustiger vaarwater terecht. Deze cyclus van negen liederen op teksten van Heine wordt niet zo vaak als geheel uitgevoerd en dat is jammer. Het is een verhaal van liefde, afscheid, eenzaamheid en overgave. Schumann laat zich in zijn ziel kijken vol angst en hoop. In een innig samenspel brachten de musici de verschillende emoties tot uitdrukking. Daniël toonde zich een vaardig verteller en nam in het lied Berg und Burgen het publiek mee naar het zonnige Rijndal. Wat een heerlijk toeval dat juist toen de zon door de ramen scheen met zicht op het Rijnwater. In de muziek ging het water af en toe nog flink te keer. Sofia toonde haar virtuositeit in Warte, warte, wilder Schiffsman, haar harmonisch besef in Schöne Wiege meiner Leiden en stal mijn hart met het naspel van Mit Myrthen und Rosen. Ze liet de pianotoetsen fluisteren mit Wehmuth und Liebeshauch. Een luisteraar naast mij zei dat ze de pauze nu wel nodig had om bij te komen van al die heftige emoties. Wat wil je, zei ik, het is pure romantiek!

Na de pauze was het de beurt aan de Franse romantiek. Het duo bracht vier liederen van Duparc, waarin het water en de dromen terugkwamen vooral gevuld met zuchten en verlangen. Daniël en Sofia smolten samen in intiem genot en pakten uit in opperste extase. Beiden hielden de spanning vast in de oneindige Wagneriaanse melodieën. Ze sloten het recital af met de drie Don Quichotte-liederen van Ravel. Met veel lef en een groot gevoel voor theater schilderde Daniël de eeuwige liefde van Don Quichotte voor zijn Dulcinée. Door zijn goede uitspraak en beeldende voordracht was alles goed te volgen. Sofia ondersteunde hem met kleurrijke akkoorden en gaf krachtig tegenspel met een scherpe ritmiek. Deze musici zijn aan elkaar gewaagd en vormen een ideaal liedduo. Na een lang applaus kon een toegift niet uitblijven. Ze keerden terug naar de Tweede Weense School met een van de Brettl-Lieder van Schönberg: Der genügsame Liebhaber. Het was puur cabaret over een man met een Glatze en zijn vriendin met een Katze. Een originele keuze om met een parodie op de romantiek dit concert te beëindigen.

Dinant Krouwel
lid afdeling Utrecht


Lekstraat 2, Nieuwegein

Daniël Hermán Mostert en
Sofia Vasheruk

26 januari 2020

afdeling Utrecht

VvhL - KVK-nr. 40445139