Nieuwjaarsrecital in Haarlem

De leden van de afdeling Alkmaar hadden er beslist geen spijt van dat ze op 8 januari afreisden naar Haarlem voor het nieuwsjaarrecital. Het smaakte zeker naar meer.

Voor de derde keer in twee maanden reed ik naar Haarlem voor een liedrecital. De eerste keer in november, de eerste keer ook dat Marina Besselink, de nieuwe contactpersoon voor afdeling Haarlem een concert organiseerde. Ellen Valkenburg en Maurice Lammerts van Bueren brachten daar hun nieuwe programma The Desire for Hermitage in première. In december was ik bij een geweldige Winterreise met Vincent Kusters en Charlie Bo Meijering in Sociëteit de Vereeniging en op 8 januari was ik op dezelfde locatie bij het Nieuwjaarsconcert, dat al heel wat jaren in samenwerking met afdeling Haarlem wordt georganiseerd.

Na een kort woord van welkom door Bernhard Wittenberg was het woord aan Marina, die vertelde tijdens de jubileumdag in Utrecht zó getroffen te zijn door het programma Songs my (great)grandparents taught me, dat gebracht werd door Martijn Sanders en Femke de Graaf, dat ze min of meer ter plekke besloot dit duo met dit programma naar Haarlem te halen.

In Utrecht heb ik er ook zeer van genoten, een paar liederen had ik al bij ons coronaconcert met Martijn, Femke en Francis van Broekhuizen in Alkmaar gehoord, dus weer naar Haarlem. Ik heb er absoluut geen spijt van, evenmin als de zeven andere leden van mijn afdeling, die na een noodkreet van Marina, dat ze nog maar vier aanmeldingen had, de gelederen kwamen versterken.

Martijn heeft voor dit programma een keuze gemaakt uit de overstelpende hoeveelheid liederen die er gecomponeerd zijn eind 19e, begin 20e eeuw. Hij begon met een foto van zijn overgrootouders met daarop ook een enorme grammofoon. Het meisje in het midden is zijn grootmoeder. Later in het programma vertelde hij daarbij dat zijn overgrootvader familie en vrienden uitnodigde en dan als een – in de woorden van Martijn -discjockey avant la lettre grammofoonplaten draaide. Martij leidde daarna steeds een blokje in met gegevens over de componisten maar ook met familieverhalen en hun link met bepaalde muziek. Dat alleen al maakt dit programma heel persoonlijk en daarom extra bijzonder.

In het midden de grootmoeder van Martijn Sanders

Dat Johannes Brahms en Richard Strauss voorbijkwamen was eigenlijk vrij logisch, maar Jan Karol Gall – nooit van gehoord – Eugen Hildach, Gottfried Mann, Catharina van Rennes en Kor Kuiler hoor je zelden tot nooit op een recital. Na de pauze klonken Antonin Dvořák, Reynaldo Hahn, Cecile Chaminade, Stanislas Gastaldon – ook nooit van gehoord – Francesco Paolo Tosti en Richard Tauber. Tauber blijkt dus niet alleen een geweldige zanger maar ook componist. Als uitsmijter was George Gershwins by Strauss aan de beurt.

Het was een prachtig programma met onbekende pareltjes, die het zonder meer waard zijn om vaker gehoord te worden. En dan helemaal zoals het door Martijn en Femke gebracht werd. Hij zong prachtig, maakte geweldig gebruik van alle registers in en facetten van zijn stem en dat we geen liedteksten hadden was geen probleem omdat alles, of het nu ging om Duits, Nederlands, Frans, Engels of Italiaans, goed tot zeer goed te verstaan was. Hij werd meer dan geweldig door Femke begeleid en terzijde gestaan, want ze speelt niet alleen fantastisch, maar ook mooi, en dan bedoel ik om te zien: ze is zo elegant in haar bewegingen, ik vind dat heerlijk om naar te kijken.

Na dankwoord en bloemen van Bernhard kwam er natuurlijk nog een toegift: Het meisje met de blauwe hoed van Max Tak.

Na afloop hebben we met beide solisten nog uitgebreid nagepraat, alle leden van afdeling Alkmaar hadden absoluut geen spijt van hun reis naar Haarlem, ze verbaasden zich er eigenlijk over dat het zo dichtbij was. Dit smaakt dus hopelijk naar meer, zodat we vanuit Alkmaar onze zusterafdeling vaker met bezoek kunnen verblijden.

Hilda Wouwenaar
contactpersoon afdeling Alkmaar

Songs my (great)parents taught me is te horen op: