Diverse contactpersonen waren aanwezig onder het enthousiaste publiek. Het programma bood naast ijzeren repertoire ook veel avontuurlijks. Zo waren er liederen van maar liefst elf vrouwelijke componisten te horen, hoe fijn! Veel duo’s slaagden erin om de korte recitals thematisch te presenteren.
Afijn, een korte impressie van deze dag. Zoals gezegd werd er stevig geopend, namelijk met Schuberts Totengräbers Heimweh. Het volgende duo vroeg in drie contrasterende liederen om liefde, wat tot een kleurrijke en prachtige vertelling leidde. Vervolgens brachten mezzosopraan Jasperina Verheij en pianist Willem van den Dool geconcentreerd en mooi het thema verlies en afscheid naar voren. Dit thema verdiepte zich daarna met een duo dat wilde vertellen over de nacht die we wilden, maar niet konden opeisen. Het duo sloot met een eigen compositie ontroerend en hoopvol af.
Als er baritons van de partij zijn, hoop je op Ravels Don Quichotte à Dulcinée en specifiek op het Chanson à boire … en ja hoor, het was weer dolle pret in dit slotlied door jong talent. Sopraan Lana Sophie Westendorf en pianiste Federica Stevanato presenteerden vervolgens een programma vanuit vrouwelijk perspectief. Vier vrouwelijke componisten én George Gershwin boden het duo middels gedichten over Lorelei en andere indrukwekkende dames een platform voor direct contact en virtuoze vertelkunst.
Poëtisch en actueel was een klein recital rondom het thema kind. Startend met een klein wiegeliedje a capella, bewoog het duo zich via Brahms en Schubert naar moderne composities. Daarin werd geschetst hoe het kind in de verdrukking komt door oorlog. Het vraagt zich tenslotte af of de wereld niet liefdevoller gedeeld kan worden. De Friese componist Eduard de Boer heeft niet veel liederen gecomponeerd. Zijn liedcyclus Children of Gaza voor hoge stem en piano op gedichten van Michael R. Burch is echter een parel. De epiloog van de cyclus sloot ook dit optreden af. De bladmuziek van Children of Gaza kan zo worden gedownload, aanrader!
Met opnieuw een compositie van Bart Visman en Marc Pantus in een programma wordt hun Kleine Eredienst langzamerhand ijzeren auditierepertoire. Het duo dat er een lied uit presenteerde verzorgde ook een sterke Wolf-vertolking van Der Tambour.
Tekst gaat door onder de foto’s.
Nogmaals klonk een kort recital vanuit vrouwelijk perspectief. Een relaas over spirituele en onzelfzuchtige liefde, met een bijzondere combinatie van componisten. Schubert, Lilly Boulanger en na Henriette Bosmans’ Mon rêve familier met het schitterende gedicht van Verlaine, sloten Amy Beach’ geëxalteerde zettingen van twee gedichten van Robert Browning dit betoog heel romantisch af.
Mezzosopraan Julie Phan en pianiste Iuliia Mikhailova tot slot hadden geen overkoepelend thema gekozen maar wel een bijzondere combinatie van componisten. Onder hen de geweldige Camille van Lunen die in Nederland meer bekendheid verdient. Ze schreef haar eigen versie van Histoires Naturelles op gedichten van Jules Renard en Encore le Chat klonk prachtig. Liederen van Josephine Lang, Isabelle Aboulker, Roger Quilter en Johannes Brahms kleurden ook dit recital tot een romantisch geheel.
De juryleden betreurden het dat zij uitstekende musici om relevante redenen hadden moeten teleurstellen. Zij bleven lang aanwezig om met deelnemers te praten.
Na afloop belandde ondergetekende in gezelschap van een tevreden auditiewerkgroep in het leukste kroegje van Zwolle en ontmoette daar de contactpersoon Amsterdam, die liet weten al plannen te smeden voor volgend seizoen.
Met veel dank aan de fantastische jury: Sasja Hunnego, Lenneke Ruiten, Micha van Weers, Jan Willem Baljet, Maarten Hillenius en juryvoorzitter Joost van der Linden!
Francine van der Heijden
Dutch Dutch 
English
