Met liederen van onder andere Elgar, Quilter, Duparc, Satie en Fauré namen Eline en Charlie Bo ons mee in een verhaal over uitkijken over de krijtrotsen, scheepgaan, afscheid nemen, mijmeren aan dek, fantaseren over nog veel verdere oorden, thuiskomen en vervolgens toch de roep van de uitgestrekte zee opnieuw niet kunnen weerstaan.
Als een verlokkende meermin betoverde Eline het publiek met haar rijke, warme stem, en voor Charlie Bo, met zijn grote muzikaliteit en gevoel voor nuance, ging geen zee te hoog. Dat bewees hij ook bij het pianowerk La cathédrale engloutie van Debussy, gebaseerd op een oude Bretonse mythe over de verzonken kathedraal van de stad Ys, Een fantastisch intermezzo dat perfect tot zijn recht kwam binnen het programma.
De concertlocatie was tot de laatste plaats gevuld (hulde aan gastvrouw Tineke Smith en contactpersoon Addy Nieuwenhuize!) en de vele toehoorders lieten zich geboeid en van harte meevoeren op deze muzikale zeereis, die door de beide musici telkens kort en met hier en daar een tikje humor werd toegelicht.
Na het daverende slotapplaus was er een toegift, die al even bijzonder was als de intro van het concert. Meer verklap ik u niet; onderga het programma gewoon zelf bij een volgende gelegenheid (bijvoorbeeld in Rotterdam op 27 februari 2027), zou ik u willen aanraden.
Liesbeth Reijerkerk
Dutch Dutch 
English
