Onder de titel Een late romance (met ham, kaas en tomaat) – een verwijzing met een knipoog naar het gerucht van een mogelijke liefdesaffaire tussen koningin Victoria en de zangleraar van haar kinderen, Francesco Tosti – stelden Hans Pieter en Bas een rijk en boeiend programma samen. Geopend werd met zes liederen van Erich Korngold. Stuk voor stuk juweeltjes, met onder meer het geestige Die Gansleber im Hause Duschnitz en het wonderschone Sterbelied. Hans Pfitzner was de volgende laat-romanticus op het programma, met liederen vol sehnsucht en een soms duistere intensiteit. Vier liederen van Richard Strauss volgden, met – habe dank! – het prachtige Zueignung als afsluiting van het gedeelte vóór de pauze.
De titel van het programma mag dan een kwinkslag richting Tosti inhouden, zijn liederen zijn in het algemeen verre van vrolijk. Op z’n best is het een verrukte ode aan de geliefde (zoals in Ideale), maar veel vaker breken er harten, vervliegen er dromen en bloeden er wonden. Dat kan soms tot sentimentaliteit leiden, maar niet in de uiterst integere vertolking door Hans Pieter en Bas. Uit Visor och stämningar van de Zweedse componist Wilhelm Stenhammar hoorden we vervolgens vier in het Duits vertaalde liederen met een grote muzikale zeggingskracht. En met de drie liederen van Kurt Weill als sluitstuk van het concert kon de middag helemáál niet meer stuk.
Dus bent u op enig moment in de gelegenheid dit programma van deze fantastische musici in één van de andere regio’s te gaan beluisteren, laat die kans dan vooral niet voorbij gaan. Want Een late romance is een recital om verliefd op te worden!
Liesbeth Reijerkerk
contactpersoon regio Den Haag
Dutch Dutch 
English
