Er was eens … zo beginnen de meeste sprookjes. De Noorse schrijver Arne Garborg schreef in 1895 de dichtbundel Haugtussa, over een meisje dat koeien en geiten hoedt en dingen kan zien die anderen niet zien, zoals haar overleden zuster en welke spirituele dieren de mensen in haar dorp vergezellen. Eigenlijk heet ze Veslemøy, maar het dorp geeft haar als spotnaam Haugtussa, trollenkind. Van de gedichten van Garborg zette Edvard Grieg er acht op muziek, Maartje Stokkers bewerkte de overige gedichten tot een verhaal dat de liederen met elkaar verbond, met hier en daar zelfs een moderne twist. Zo hoorden we van bergtrollen, grottrollen én van internettrollen, en de bergkoning probeerde Haugtussa niet alleen te verleiden met een zilveren spinnenwiel, maar ook met M&M’s en zure matjes.
Karolina Hartman bracht met haar warme, expressieve stem Haugtussa tot leven en vertolkte de gevoelens van het meisje – ontluikende verliefdheid, angst, eenzaamheid – op een geloofwaardige manier. Maurice Lammerts van Bueren schilderde met haar mee, liet beekjes stromen, geitjes dansen, een harp spelen. Alles klopte van begin tot eind: de timing, het samenspel, de voordracht.
Haugtussa wordt verliefd op de boerenzoon Jon die haar na een jaar in de steek laat voor het rijkste meisje uit het dorp. Uiteindelijk vindt Haugtussa een vorm van troost bij het verborgen volk van de trollen. Geen echt happy end dus, maar ík ging in ieder geval na dit mooie stukje muziektheater very happy huiswaarts.
Liesbeth Reijerkerk
contactpersoon Rotterdam
Dutch Dutch 
English
