Het duo opende het recital met Shakespeare-liederen van Castelnuovo-Tedesco en van Korngold. De kleurrijke stem van Elenora Hu en het knappe pianospel van Chang kwamen hierin meteen voor het voetlicht. Verrassend waren de twee Nieuw-Zeelandse liederen van Anthony Ritchie en Ross Harris, aangedragen door Amy Chang, die in Nieuw-Zeeland opgroeide. Origineel was ook de programmering van Lieder und Gesänge opus 96 van Robert Schumann, waarvan alleen het eerste lied nog enige bekendheid heeft: een verstilde compositie op het beroemde Wanderers Nachtlied van Goethe. Beide musici pakten theatraal uit in La Guerrière van Augusta Holmès en vulden door hun indrukwekkende uitvoering van het derde Petrarca-sonnet van Liszt de ruimte met hemelse tranen.
Voordat iedereen de pauze inging, nam ondergetekende namens het bestuur het woord, want dit was het laatste concert dat Robert Koch organiseerde als contactpersoon van de afdeling Utrecht. Hij vervulde deze taak twintig jaar lang met veel enthousiasme en stelde ook het huis van Huub en hem in Vreeswijk beschikbaar als concertlocatie. Door hun verhuizing naar Weesp kwam hier helaas een eind aan. Ik bedankte hem voor zijn gastvrijheid en de goede organisatie met een tasje waarin twee lekkere presentjes zaten die als duo bij elkaar passen, net als bij het lied een zanger en pianist en natuurlijk poëzie en muziek. In het tasje zat ook nog iets blijvends waarin poëzie, zang en vogels samen komen. Ik verklapte dat het duo Vrienden van het Lied en Robert Koch geïntensiveerd wordt, want Robert wordt voorgedragen als nieuw bestuurslid en met een kleine slag om de arm, want er moet nog gestemd worden, wordt hij de opvolger van onze huidige voorzitter Leo Samama. De nieuwe contactpersoon Marianne Oelers, die al een half jaar meedraait, overhandigde Robert namens de afdeling een mooie bos bloemen.
Na een gezellige pauze klonken twee vrolijke Venetiaanse liederen van Reynaldo Hahn, een wiegelied van Copland en Silent Noon van Vaughan Williams. Het programma werd afgesloten met vier verschillende walsen: de parodie By Strauss van Gershwin, het melancholieke Les chemins de l’amour van Poulenc, de Danse macabre van Saint-Saëns met een sarcastische tekst van Jean Lahor en het lyrische Gracia mia! van Granados. Door hun fabelachtige techniek konden Elenora Hu en Amy Chang iedere wals zijn eigen karakter meegeven. Een heerlijke afsluiting van een boeiend en veelzijdig liedrecital.
Dinant Krouwel
secretaris Vrienden van het Lied
Dutch Dutch 
English
