Aangezien Verschwiegene Lieder draait om ‘liederen [..] uit de eerste helft van de 20e eeuw van prominente dichters en componisten wier werk verboden werd vanwege hun joodse komaf of vanwege sterk verzet tegen de Duitse bezetters’, zou men kunnen denken dat het een zwaarmoedig programma zou zijn met moeilijke muziek, maar dat was allerminst het geval. De teksten varieerden van ondeugend in het Liederbuch des Hafis, in het Duits genoteerd door Hans Bethge, maar gebaseerd op de 14e-eeuwse Perzische verzen van Hafez en getoonzet door Viktor Ullmann, tot komisch in de Galgenlieder van Hanns Eisler, hoewel hiervan de titel anders doet vermoeden. Nader bekeken viel vrijwel overal toch ook een dubbele bodem te vermoeden die kritiek op het heersende regime in zich droeg.
Tekst gaat door onder de foto’s.
Niet alleen troffen Robbert en Micha bij al die verschillen steeds de juiste kleur, maar bovendien werd het een extra boeiend recital door de uitgebreide toelichtingen die Robbert tussen de blokjes gaf. Voor de vrolijke noot was er een anekdote van Micha over kauwgom. In het publiek bevond zich een aantal prominente figuren uit de Nederlandse muziekwereld met wie de artiesten ook in het verleden hadden samengewerkt, waardoor de meet-and-greet na afloop ook wel iets weghad van een reünie. Dit alles in de prachtige accommodatie die Adrienne en Maarten steeds weer ter beschikking stellen. Het enige minpuntje was misschien het tegenvallende aantal bezoekers. Was dat te wijten aan het samenvallen met Moederdag, tevens een cruciale dag voor Ajax in de eredivisiecompetitie zoals bleek uit het vuurwerklawaai dat in de pauze in de tuin hoorbaar was? Wie zal het zeggen. We hopen de volgende keer op een grotere opkomst!
Nico Witteman
contactpersoon afdeling Amsterdam
Dutch Dutch 
English
